fiică (język rumuński)
- wymowa:
- IPA: /fiˈi.kə/
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) córka[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek forma liczba
pojedynczaliczba
mnogaM. / B. nieokreślona o fiică niște fiice określona fiica fiicele D. / C. nieokreślona unei fiică unor fiice określona fiica fiicele - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. fiu → syn
- zobacz też: Indeks:Rumuński - Rodzina
- źródła:
- ↑ Szymon Czarnecki, Formanty w słowotwórstwie odrzeczownikowym języka rumuńskiego, w: Język w Poznaniu 11. Dysertacje Wydziału Neofilologii UAM w Poznaniu (nowa seria), Poznań 2020, s. 12.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.