κόρη (język nowogrecki)
κόρη (1.3)
- transliteracja:
- wymowa:
- IPA: [ˈkori]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) córka
- (1.2) daw. dziewczyna, panna
- (1.3) anat. źrenica
- (1.4) archeol. kora
- odmiana:
- (1) F30: lp κόρης; lm κόρες, D. κορών
- przykłady:
- (1.1) Είμαι παντρεμένος κ' έχω ένα γιο και δύο κόρες. → Jestem żonaty i mam jednego syna i dwie córki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) θυγατέρα
- (1.1-2) κορίτσι
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1-3) zdrobn. κορούλα
- związki frazeologiczne:
- σαν κόρη οφθαλμού/ως κόρη οφθαλμού → jak źrenicy oka
- etymologia:
- gr. κόρη
- uwagi:
- nie mylić z: κόρα
- źródła:
κόρη (język starogrecki)
- transliteracja:
- korē
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) córka
- (1.2) dziewica[1]
- (1.3) dziewczę, dziewczyna[2]
- (1.4) lalka[2]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.4) κοράσιον
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. κοράσιον n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Antoni Śmieszek, Polski człowieczek = „źrenica” i kilka innych semicko-indoeuropejskich analogii znaczeniowych, „Język Polski” nr 4/1914, s. 124.
- 1 2 Zofia Abramowiczówna, Włodzimierz Appel, Słownik polsko-starogrecki, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2023, ISBN 978-83-231-5079-4, s. 182.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.