dziewka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈʥ̑ɛfka], AS: [ʒ́efka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. dziewczyna

(1.2) st.pol. córka^[1]

(1.3) daw. kobieta rozwiązła^[2]

(1.4) przest. służąca^[2]

(1.5) st.pol. panna^[1]

(1.6) st.pol. dziewica^[1]

odmiana:

przykłady:

(1.1) Jako Bóg w niebie, tak niechybnie po to oni dziewkę porwali, by de Bergowa wydostać^[3].

(1.2) Przypomina, że ona cesarską dziewką i wnuczką cesarską z familiej przezacnej i starożytnej będąc, (…)^[4]

(1.3) Chędożyć się z dziewką.

składnia:

kolokacje:

(1.4) dziewka służebna • dziewka od paznokci / fryzury / makijażu / tatuażu / wąsów / brody / stylu / perfum / okularów

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dziewa ż, dziewkarz m, dziewczyna ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. dziewa + -ka

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziewczyna

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: córka

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kobieta

(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: służąca

(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: panna

(1.6) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziewica

• białoruski: (1.1) дзеўка ż

źródła: