polonica (język polski)
- wymowa:
- ‹polonika›, IPA: [pɔˈlɔ̃ɲika], AS: [polõńika], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. na 3 syl.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) zob. polonika
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. repolonizacja ż, Polonia ż, polonizm mrz, polonistyka ż, polonista m, polonistka ż, polonika nmos, polonizacja ż, polonizator m, polonizowanie n, spolonizowanie n
- czas. polonizować ndk., spolonizować dk.
- przym. polonijny, polonistyczny, polonizacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.