toruński (język polski)
- wymowa:
- IPA: [tɔˈrũj̃sʲci], AS: [torũĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• rozs. artyk.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dotyczący Torunia, związany z Toruniem, pochodzący z Torunia
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik toruński toruńska toruńskie toruńscy toruńskie dopełniacz toruńskiego toruńskiej toruńskiego toruńskich celownik toruńskiemu toruńskiej toruńskiemu toruńskim biernik toruńskiego toruński toruńską toruńskie toruńskich toruńskie narzędnik toruńskim toruńską toruńskim toruńskimi miejscownik toruńskim toruńskiej toruńskim toruńskich wołacz toruński toruńska toruńskie toruńscy toruńskie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Zgłębimy tajniki wiedzy piernikarskiej i samodzielnie upieczemy piernik tak, jak to robili przed 500 laty toruńscy mistrzowie[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) województwo toruńskie
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Toruń m, torunianin mos, torunianka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) torunský
- ukraiński: (1.1) торунський
- źródła:
- ↑ z Internetu
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.