łata (język polski)

łaty (1.2) kota
dwie łaty (1.6)
łaty (1.7) wołowe
łata (1.8)
wymowa:
IPA: [ˈwata], AS: [u̯ata]
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie
(1.2) fragment sierści zwierzęcia o innym kolorze niż pozostała część sierści
(1.3) inform. plik zawierający poprawki do kodu programu, bazujący na różnicach pomiędzy kodem poprawionym a poprawianym
(1.4) gw. (Poznań) urwis; o dorosłym człowieku: niewiele wart[1]
(1.5) drewniana listwa o prostokątnym lub kwadratowym przekroju używana w drewnianych konstrukcjach
(1.6) przyrząd z podziałką stosowany w geodezji do niwelacji
(1.7) jeden z elementów tuszy wołowej; zob. też łata (wołowina) w Wikipedii
(1.8) wskaźnik poziomu wody montowany na brzegach rzek i zbiorników wodnych

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, forma fleksyjna

(2.1) D. i B. lp od: łat
odmiana:
(1.1-8)
przykłady:
(1.1) Mama zaszyła dziecku dziury na kolanach spodni łatami.
(1.2) Ten biały kotek ma czarną łatę na grzbiecie.
(1.3) Do nakładania łat używa się programu „patch”.
(1.7) Kiedy jest okazja do świętowania, jak zdanie egzaminu czy ukończenie eseju, schodzą, żeby zjeść musakę, okrę, taramosalatę, łatę jagnięcą czy ośmiornicę przy drewnianych, lakierowanych stołach, które wyglądają, jakby przyniesiono je tu prosto ze starego żaglowca[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gałgan
(1.1) plama, odmiana
(1.3) poprawka, patch
(1.4) łatus
(1.8) wskaz, wodowskaz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łaciarz m, łaciarstwo n, łatus m, łatacz m, łatanina ż
zdrobn. łatka ż
czas. łatać, załatać, przyłatać
przym. łaciaty, łatany, załatany, łaciarski
związki frazeologiczne:
brat łata • łata na łacie • przylgnęła łata • przypiąć łatę
etymologia:
(1.3) kalka językowa z angielskiego patch
(1.4) od (1.1)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) patch; (1.3) patch; (1.6) level staff, levelling rod; (1.7) flank steak
  • baskijski: (1.1) adabaki; (1.3) adabaki
  • bułgarski: (1.1) кръпка ż
  • duński: (1.1) lap w; (1.2) plet w; (1.5) lægte w
  • hiszpański: (1.1) remiendo m, parche m; (1.2) mancha ż; (1.3) remiendo m, ajuste m; (1.5) listón m, lata ż; (1.6) mira ż
  • jidysz: (1.1) לאַטע ż (late); (1.3) לאַטע ż (late)
  • kazachski: (1.1) жамау
  • rosyjski: (1.1) заплата ż, заплатка ż; (1.2) пятно n; (1.3) патч; (1.5) планка ż, решетина ż; (1.6) рейка ż
  • tuvalu: (1.1) fono
  • ukraiński: (1.1) латка ż
  • wilamowski: (1.5) łott ż, łot ż
  • włoski: (1.1) pezza ż, rattoppo m, toppa ż; (1.2) chiazza ż
źródła:
  1. 1 2 Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 257.
  2. ↑ David Unger „Pan własnego losu”, Wydawnictwo Sonia Draga, Katowice 2018, ISBN 9788381103886

łata (język wilamowski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:
łaeta • łǡta
wymowa:
​
znaczenia:

czasownik

(1.1) prowadzić[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fiyt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.