| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ |
lekki myśliwiec przechwytujący |
| Konstrukcja |
średniopłat o konstrukcji mieszanej, kabina zakryta, podwozie z przednim kołem chowane w locie |
| Załoga |
1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
jeden silnik odrzutowy Heinkel-Hirth HeS 109-011A-0 |
| Ciąg |
maksymalny 12,8 kN (1300 kg) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
9,16 m |
| Długość |
8,92 m |
| Wysokość |
3,06 m |
| Masa | |
| Własna |
2740 kg |
| Startowa |
3482 kg |
| Zapas paliwa |
1500 dm3 |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
995 km/h na wys. 7000 m |
| Prędkość wznoszenia |
1400 m/min |
| Pułap |
14 000 m |
| Zasięg |
1500 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| cztery działka MK 108 kalibru 30 mm | |
| Użytkownicy | |
| Niemcy | |
Messerschmitt P.1111 – projekt niemieckiego lekkiego myśliwca przechwytującego.
Historia
W styczniu 1945 roku konstruktorzy z firmy Messerschmitt A. G. rozpoczęli pracę nad projektem oznaczonym P.1111. Był to bezogonowy średniopłat o konstrukcji mieszanej (drewno i metal). Skrzydła miały skos do tyłu pod kątem 45°. Kształtem przypominały układ delta. Na krawędzi natarcia znajdowały się automatyczne sloty. Wloty powietrza do silnika znajdywały się w pogrubionych profilach skrzydeł u ich nasady. Wewnątrz skrzydeł znajdowały się trzy niezabezpieczone zbiorniki paliwa o pojemności 1500 litrów. Samolot nie miał usterzenia poziomego. Wyposażony był w kabinę ciśnieniową i wyrzucany fotel pilota. Zastosowano podwozie trójkołowe z kołem przednim chowanym w kadłubie.
Na uzbrojenie samolotu miały się składać cztery działka MK 108 kalibru 30 mm z zapasem amunicji po 100 naboi na lufę. Dwa działka umieszczone były w nosie samolotu oraz po jednym w skrzydłach. Po wojnie brytyjska firma de Havilland wykorzystała niektóre rozwiązania zastosowane w Me P.1111 w samolotach D.H.108 oraz w D.H.106 Comet i D.H.110 Sea Vixen.