Arado Ar 232B-0 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ |
średni samolot transportowy |
| Załoga |
4 |
| Historia | |
| Data oblotu |
czerwiec 1941 |
| Lata produkcji |
1943 |
| Wycofanie ze służby |
1945 |
| Liczba egz. |
19 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
4 × BMW Bramo 323R-2 Fafnir |
| Moc |
startowa: 883 kW (1200 KM), 691 kW (940 KM) na wysokości 4000 m |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
33,5 m |
| Długość |
23,5 m |
| Wysokość |
5,7 m |
| Powierzchnia nośna |
142,60 m² |
| Masa | |
| Własna |
10 280 kg |
| Startowa |
21 160 kg |
| Zapas paliwa |
2700 dm3 |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
338 km/h na wysokości 4600 m |
| Prędkość przelotowa |
288 km/h na wysokości 2000 m |
| Prędkość wznoszenia |
27,5 minuty na wysokości 6000 m |
| Pułap |
8000 m |
| Zasięg |
1300 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 3 × karabin maszynowy MG 131 kalibru 13 mm, działko MG 151/20 kalibru 20 mm, do ośmiu karabinów maszynowych MG 34 kalibru 7,9 mm | |
| Przestrzeń ładunkowa | |
| długość – 6,6 m szerokość – 2,3 m wysokość – 2 m | |
| Użytkownicy | |
| Niemcy | |
Arado Ar 232 – niemiecki samolot transportowy z okresu II wojny światowej.
Historia
Prototyp samolotu wzbił się w powietrze latem 1941 roku. Napędzały go dwa silniki gwiazdowe BMW 801MA o mocy 1193 kW. Trzeci prototyp wyposażono w cztery silniki gwiazdowe BMW Bramo 323, zamocowane w krawędziach natarcia środkowej, poszerzonej części płata. Taka konfiguracja została zachowana w 19 wyprodukowanych Ar 232B, które bardzo intensywnie eksploatowano w latach 1942–1945. Większość z maszyn została przydzielona do jednostki Kampfgeschwader 200 i wykonywała zadania specjalne.
Była to nowoczesna konstrukcja z pojemną ładownią zakończoną tylną rampą załadunkową (umożliwiała załadunek na przykład samochodu terenowego), posiadająca wiele rozwiązań ułatwiających operacje załadunku i wyładunku, na przykład ruchomy dźwig podwieszony pod stropem ładowni, możliwość zmiany wysokości podłogi (obniżenie podwozia głównego). Charakterystycznym elementem samolotu było wielokołowe podwozie – początkowo 11, później 10 dwukołowych wózków z niskociśnieniowymi oponami – umieszczone w rzędzie pod kadłubem i umożliwiające korzystanie z przygodnych, nieutwardzonych lądowisk.
Konstrukcja
Średni samolot transportowy w układzie grzbietopłata o konstrukcji metalowej. Kadłub zakończony rampą, powyżej wychodziła belka ogonowa z umieszczonym na jej końcu usterzeniem poziomym i zdwojonym usterzeniem pionowym; trójgoleniowe podwozie główne chowane w locie i 11 dwukołowych wózków umieszczonych na stałe pod kadłubem. Napędzany czterema dziewięciocylindrowymi silnikami gwiazdowymi BMW Bramo 323R-2 Fafnir o mocy startowej 883 kW (1200 KM) z dodatkowym wtryskiem mieszanki wody z metanolem, 735 kW (1000 KM) na wysokości 0 m, 691 kW (940 KM) na wysokości 4000 m.
Uzbrojony w karabin maszynowy MG 131 kalibru 13 mm w oszklonym nosie kadłuba, działko MG 151/20 kalibru 20 mm w wieżyczce strzeleckiej na grzbiecie kadłuba, jeden lub dwa karabiny maszynowe MG 131 kalibru 13 mm z tyłu kadłuba, pod belką ogonową. Istniała możliwość zamontowania w oknach do ośmiu karabinów maszynowych MG 34 kalibru 7,9 mm obsługiwanych przez pasażerów.
Przypisy
- 1 2 Nowarra, t.1 1993 ↓, s. 64.
- ↑ Murawski 1996 ↓, s. 31.
- ↑ Murawski 1996 ↓, s. 32.
Bibliografia
- Tomasz Murawski: Samoloty Luftwaffe 1939-1945. T. 1. Warszawa: Lampart, 1996, seria: Ilustrowana encyklopedia techniki wojskowej. ISBN 978-83-86776-00-9. OCLC 749671355.
- Heinz J. Nowarra: Die deutsche Luftrüstung 1933-1945. T. 1: Flugzeugtypen AEG - Dornier. Koblenz: Bernard & Graefe Verlag, 1993. ISBN 3-7637-5465-2. OCLC 722044393.