Arado Ar 65 – niemiecki dwupłatowy samolot myśliwski, będący zmodyfikowaną i nieco powiększoną wersją samolotu Arado Ar 64.

Historia

Samolot został opracowany na przełomie lat 20. i 30. jako konstrukcja mająca zastąpić Arado Ar 64. Głównym konstruktorem został inż. Walter Rethel. Zmiany w porównaniu z Ar 64 obejmowały, poza powiększeniem rozmiarów, także wymianę silnika z gwiazdowego na rzędowy. Prototyp, oznaczony jako Ar 65a, oblatano w 1931 roku. Przeprowadzone testy wykazały konieczność wprowadzenia niewielkich zmian konstrukcyjnych, m.in. obniżenia grzbietu kadłuba dla poprawienia widoczności i lepszego wyważenia sterów. Tak zmodyfikowany samolot został oblatany jako Ar 65d. Mimo że wzrosła masa nowego płatowca, samolot wykazywał niezłe własności lotne, w związku z czym zdecydowano o podjęciu produkcji seryjnej. Seryjne egzemplarze, budowane w Warnemünde nosiły oznaczenie Arado Ar 65E.

W latach 1931-1936 wyprodukowano ok. 181 egzemplarzy wersji Ar 65 E i F. Stosowany był przez krótki okres w lotnictwie niemieckim jako samolot myśliwski, do czasu zastąpienia go przez nowocześniejszy Heinkel He 51. Był użytkowany przez jednostki myśliwskie I/JG 131, I/JG 132, II/JG 132, II/JG 134, I/JG 232 oraz bombowców nurkujących I/StG 162. Później używany jako samolot treningowy dla pilotów myśliwskich. Był sukcesywnie wycofywany z użytkowania, w 1943 r. kilka ostatnich egzemplarzy służyło do holowania szybowców DFS 230. Jego następcą był Arado Ar 68.

Dwanaście samolotów Ar 65 zostało wyeksportowanych do Bułgarii, gdzie służyły do treningu pilotów.

Konstrukcja

Arado Ar 65 był dwupłatowym jednomiejscowym samolotem myśliwskim o stałym podwoziu i odkrytej kabinie pilota. Konstrukcja kadłuba metalowa, kryta płótnem, skrzydeł drewniana, usterzenie miało konstrukcję mieszaną. Napęd stanowił chłodzony cieczą silnik rzędowy BMW VI o mocy maksymalnej 750 KM i stałej 500 KM. Samolot uzbrojony był w dwa karabiny maszynowe MG 17 kal. 7,92 mm umieszczone w kadłubie nad silnikiem, z zapasem amunicji po 500 naboi na lufę.

Przypisy

Bibliografia

• Tomasz Murawski: Samoloty Luftwaffe 1939-1945. T. 1. Warszawa: Lampart, 1996, seria: Ilustrowana encyklopedia techniki wojskowej. ISBN 978-83-86776-00-9. OCLC 749671355.
• Heinz J. Nowarra: Die deutsche Luftrüstung 1933-1945. T. 1: Flugzeugtypen AEG - Dornier. Koblenz: Bernard & Graefe Verlag, 1993. ISBN 3-7637-5465-2. OCLC 722044393.
• Jiří Rajlich, Zbigniew Lalak, Dariusz Jędrzejewski: Sojusznicy Luftwaffe. Cz. 1. Warszawa: Books Internationa, 1997. ISBN 978-83-906942-0-7. OCLC 812697305.
• Андрей Иванович Харук: Все самолеты Люфтваффе – более 100 типов!. Москва: Эксмо, 2013, seria: Военно-воздушная энциклопедия. ISBN 978-5-699-62618-2.
• www.airway.ru [dostęp 11 kwietnia 2009]