Budynek bramny zespołu pałacowego Ronikierów | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Powierzchnia |
0,57 km² | ||||
| Wysokość |
185 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2001) • liczba ludności |
| ||||
| Kod pocztowy |
45070 | ||||
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego | |||||
Położenie na mapie Ukrainy | |||||
| 51°04′57″N 25°00′39″E/51,082500 25,010833 | |||||
Hołoby (ukr. Голоби) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie kowelskim obwodu wołyńskiego, na historycznym Wołyniu. Osiedle liczy 4240 mieszkańców (2001).
Znajduje tu się stacja kolejowa Hołoby, położona na linii Zdołbunów – Kowel.
Historia
Miejscowość została założona w XVI w. Administracyjnie przynależała do województwa wołyńskiego Korony Królestwa Polskiego. Po III rozbiorze Polski w zaborze rosyjskim. W 1873 otwarto stację kolejową na trasie łączącej Kowel i Zdołbunów.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Hołoby w powiecie kowelskim województwa wołyńskiego.
W czasie kampanii wrześniowej stacjonowała tu 13 Eskadra Towarzysząca.
Podczas okupacji niemieckiej Żydów mieszkających w osadzie (kilkadziesiąt rodzin) przesiedlono do Mielnicy, gdzie w 1942 roku zostali rozstrzelani. W marcu 1943 Niemcy przy udziale ukraińskiej policji rozstrzelali około 20 Polaków.
Utracone wraz z Wołyniem przez Polskę w 1945.
Zabytki
- kościół pw. św. Michała Archanioła z lat 1711-1728 ufundowany przez Józefa Jaruzelskiego
- pałac Ronikierów - nieistniejący. Obok znajdowały się cztery figury z 1711 r., do dziś zachowały się trzy z nich. Istnieje także dawna oficyna, rozbudowana w dwudziestoleciu międzywojennym oraz budynek bramny.
- plebania - wybudowana w XVIII w. na wzór dawnego polskiego dworu
- cerkiew pw. św. Jerzego w stylu barokowo-klasycystycznym z 1783 r. fundacji Jerzego Wilgi
- dzwonnica z XVIII w. przy cerkwi
- budynek dworca kolejowego z 1903
- Kościół św. Michała Archanioła
- Zespół pałacowy Ronikierów
- Figura w zespole pałacowym
- Cerkiew św. Jerzego (UKP PM)
Urodzeni w Hołobach
- Stanisław Roziewicz – polski tokarz, poseł na Sejm PRL
- Barnaba (Hładun) – biskup Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu wołyńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku. (ukr.).
- ↑ Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991, s. 349. ISBN 83-206-0795-7.
- 1 2 Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 333, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
- ↑ Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.223-224
- 1 2 3 4 Grzegorz Rąkowski, Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Pruszków: Rewasz, 2005, s. 96-98, ISBN 83-89188-32-5, OCLC 69330692.
- 1 2 Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck 1929 (4). wolyn.ovh.org. [dostęp 2013-12-12].
Linki zewnętrzne
- Hołoby, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 105.
- Hołoby, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 567.
- Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck 1929 (4). wolyn.ovh.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-07)].
- Hołoby na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
- http://ukraine.kingdom.kiev.ua/region/02/goloby.php
- Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona