| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Typ budynku |
zamek |
| Ukończenie budowy | |
| Zniszczono |
XIX w. ? |
| Właściciel |
Bohowitynowie, Wacław Bohowityn Szumbarski, Zofia Bohowityn, Michał Wiśniowiecki, Błędowscy, Michał Błędowski, Andrzej Błędowski, Franciszka Błędowska |
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego | |
Położenie na mapie Ukrainy | |
| 50°02′16″N 26°01′20″E/50,037778 26,022222 | |
Zamek w Szumbarze – zamek zbudowany w XVI w. przez rodzinę Bohowitynów.
Położenie, architektura
Budowla wzniesiona została na 60-metrowej górze leżącej nad rzeką Wilią z trzech stron wodą oblanej. Zamek otaczały wały, a wewnątrz nich znajdowały się zamkowe zabudowania. Z początkiem XX w. po zamku pozostały fundamenty budynku i ślady otaczających go ziemnych okopów. Ziemie te nadał Bohowitynom król Polski Zygmunt I Stary w 1513 r.
Właściciele
Gdy umiera ostatni z rodu Wacław Bohowityn Szumbarski, chorąży wołyński zamek należy do wdowy po nim Zofii z Czartoryskich Bohowitynowej. Z kolei po jej śmierci zamek przechodzi na własność jej braci Czartoryskich. Ci odstępują budowlę staroście Michałowi Wiśniowieckiemu, księciu owruckiemu. Następnie właścicielami zamku i ziem zostaje rodzina Błędowskich herbu Nałęcz, która nabyła zamek od Wiśnowieckich lub otrzymała go w darze. W 1727 r. właścicielka Szumbaru Franciszka z Horbowskich Błędowska, żona Andrzeja Błędowskiego, miecznika nowogrodzkiego, sprowadziła do miasta zakon trynitarzy i uczyniła im zapis w postaci pieniędzy i zamku. Jednakże po jej śmierci spadkobiercy zakwestionowali tenże zapis i trynitarze opuścili miasto i udali się do Krzemieńca.
Przypisy
Bibliografia
- Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII, Warszawa, 1880–1902, s. 71-72.
Linki zewnętrzne
- Szumbar, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 71.
- Zamek w Szumbarze