Pałac w Pryozernem

Pałac w Pryozernem, 2009
Państwo

 Ukraina

Obwód

 iwanofrankiwski

Miejscowość

Pryozerne

Typ budynku

pałac

Styl architektoniczny

eklektyzm

Architekt

Julian Zachariewicz

Inwestor

Wilhelmina z Głogowskich hr. Rey

Rozpoczęcie budowy

1880 r.

Ukończenie budowy

1882 r.

Pierwszy właściciel

Wilhelmina z Głogowskich hr. Rey

Kolejni właściciele

Ludwik Rey (1896-1940)

Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Położenie na mapie Ukrainy
49°24′54″N 24°28′04″E/49,415000 24,467778

Pałac w Pryozernem – pałac wybudowany w latach 1880-82 r. przez Wilhelminę z Głogowskich hr. Rey (1846-1907) we wsi Pryozerne (d. Psary).

Historia

Oryginalny, klasyczny zespół pałacowy z kolumnadą portyku powstał w drugiej połowie XVIII w. W 1880 roku stary pałac został rozebrany, a nowy murowany na fundamentach starszego zaczęła budować Wilhelmina z Głogowskich hr. Rey. Projektantem pałacu w stylu eklektycznym był słynny lwowski architekt Julian Zachariewicz. Budowa zakończona została w 1882 roku. Po II wojnie światowej, w czasach ZSRR pałac mieścił gorzelnię, biura sowchozu, był wykorzystywany na potrzeby prywatnych gospodarstw domowych a później szpitala psychiatrycznego. W 1955 roku zamieszkali w pałacu studenci ze szkoły weterynaryjnej z Rohatyna. W niepodległej Ukrainie w latach 1996-2004 był użytkowany przez klasztor Cerkwi Patriarchatu Kijowskiego. Pałac planowano również adaptować na Międzynarodowe Centrum Współpracy i Dialogu. W latach 60. XX w. pałac był udostępniony zwiedzającym, w sprzedaży były bilety wstępu, ale w 1970 roku obiekt zamknięto. Brama do pałacu została wybudowana w 1822 roku.

Przypisy

  1. Wilma Wilhelmina Anna Głogowska z Głogowca h. Grzymała
  2. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Podole, s. 402
  3. Żonę dra Stanisława hr. Reya (1833-73), za:Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Podole, s. 402
  4. 1 2 Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IX. Warszawa: 1880-1902, s. 247.
  5. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 160-167, ISBN 83-04-04229-0, ISBN 83-04-03701-7 (całość).
  6. 1 2 Pałac. medea.hist.uj.edu.pl. s. 16. [dostęp 6.10.13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-06)].
  7. (Nie) jedyna taka wieś. www.nasze-psary.net. s. 16. [dostęp 6.10.13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-07)].
  8. Podaje przewodnik - mapa Rohatyn, Tarnopol, wyd. Nasz Świat

Uwagi

  1. W profesjonalnej monografii pt. Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej autorstwa Romana Aftanazego, opublikowanej w latach 1991–1997 występuje Pałac Psarach, również w Przewodniku krajoznawczo - historyczny po Ukrainie zachodniej. Podole, autor Grzegorz Rąkowski na stronie 402 określa obiekt jako Pałac Psarach

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.