Zamek w Kociubińcach na mapie Friedricha von Miega, XVIII w. | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Miejscowość | |
| Typ budynku | |
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego | |
Położenie na mapie Ukrainy | |
| 49°04′38″N 25°58′58″E/49,077222 25,982778 | |
Zamek w Kociubińcach (ukr. Коцюбинський замок) – zaginiona budowla obronna we wsi Kociubińce, w hromadzie Wasylkowce, w rejonie czortkowskim, w obwodzie tarnopolskim. Jest to nowo odkryte stanowisko archeologiczne.
Historia
W 1477 r. chan Mengli Girej spalił Koczubyn, w tym także i zamek.
26 lipca 1671 r. przez Kociubińce przejeżdżał niemiecki podróżnik Ulrich von Werdum, który w swoim dzienniku wspomniał o miejscowym zamku. W 1672 r. fortyfikacje zostały całkowicie zniszczone przez Turków powracających z Buczacza. Twierdza nigdy nie została odbudowana.
W swoich notatkach archeolog Adam Kirkor odnotował, że zachowały się jedynie pozostałości wału ziemnego, a mieszkańcy wydobywali glinę z północnej strony. Na początku XX wieku Mykoła Bała znalazł we wnęce złoty łańcuszek, który sprzedał za 100 "reńskich". W XIX wieku rodzina Bałów mieszkała na terenie bastionu i wykorzystywała go jako ogród warzywny i budynki gospodarcze.
Obecnie teren bastionu jest podzielony między dwa gospodarstwa rodzin Paterów i Topolnyckich.
Właściciele
- Jan Kopiczyński (początek XVII w.),
- Paweł Krenżelewski (1614),
- Elżbieta i Kateryna Krenżelewskie (1632).
Przypisy
- ↑ Лист Тернопільського обласного центру охорони та наукових досліджень пам'яток культурної спадщини № 326 від 20 жовтня 2021 року.
- 1 2 Мельничук Б., Уніят В., Щавінський, В.: Коцюбинці. W: Тернопільщина. Історія міст і сіл. T. 2: Тернопіль : ТзОВ «Терно-граф», 2014, s. 70—72. ISBN 978-966-457-228-3. (ukr.)
- 1 2 Гринюка Б. Коцюбинці та Чагарі..., s. 22.
- 1 2 3 Гринюка Б. Коцюбинці та Чагарі..., s. 21.
Bibliografia
- Гринюка Б. Коцюбинці та Чагарі: історико-краєзнавчий нарис, Тернопіль : Осадца Ю.В., 2019, s. 20–23, ISBN 978-617-7516-81-0.
- Гринюка, Б. Малодосліджений бастіон села Коцюбинці, Замки Тернопільщини: проблеми ревіталізації та пристосування (м. Збараж, 3 грудня 2020 р.), Збараж, 2020, s. 56–62.