Szack (ukr. Шацьк) – osiedle typu miejskiego na Wołyniu, na północny zachód od Kowla, przed 1939 rokiem w Polsce, obecnie na Ukrainie (obwód wołyński); przemysł spożywczy; siedziba dyrekcji Szackiego Parku Narodowego. Do II wojny światowej w pobliżu miejscowości znajdowały się chutory Grabowo i Wałachowo.

Historia

Pierwsza wzmianka o Szacku pochodzi z 1410 roku, kiedy król Władysław Jagiełło posłał w szackie lasy myśliwych, aby zaopatrzyli w mięso wyprawę grunwaldzką. W 1595 roku Szack wymieniany był w dokumentach jako miasteczko. W 1812 roku, podczas kampanii rosyjskiej, przez miejscowość przeszły wojska napoleońskie. Od 1768 do 1849 roku Szack należał do rodziny Branickich, której w późniejszych latach władze carskie skonfiskowały majątek.

W czasie I wojny światowej wielu mieszkańców uciekło w głąb Rosji. Od końca 1920 do września 1939 roku Szack wchodził w skład II Rzeczypospolitej. Był siedzibą wiejskiej gminy Szack.

W 1939 roku, w okolicy rozegrała się bitwa pod Szackiem, podczas której Wojsko Polskie stawiło opór nacierającej Armii Czerwonej.

17 stycznia 1940 roku w ramach USRR został utworzony rejon szacki. Po ataku Niemiec na ZSRR 25 czerwca 1941 miejscowość zajęły wojska niemieckie. Do czasu ponownego wkroczenia Armii Czerwonej, z całego rejonu około 1000 osób zostało wywiezionych na roboty do Niemiec. Ostateczne wyzwolenie od okupacji niemieckiej nastąpiło 21 lipca 1944 roku.

Zabytki

• Cerkiew Narodzenia Najświętszej Bogarodzicy Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego, murowana, z lat 1830–1839.
• Pomnik Tarasa Szewczenki z 1956 roku.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Szack, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 755 .
• Szack, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 637 .
• Oficjalna strona szackiego dekanatu włodzimiersko-wołyńskiej eparchii