Berenburg
likier

Butelka Berenburgu (gatunek Sonnema)
Inne nazwy

Beerenburg, Bearenburch

Rodzaj

ziołowy

Miejsce powstania

Holandia

Odmiany

Sonnema Berenburg, Weduwe Joustra, Hooghoudt Kalmoes, Boomsma Beerenburger, Plantinga

Uwagi
  • smak: gorzki
Wartość odżywcza
(100 g)
Etanol 30 g

Berenburg (fryz. Bearenburch) – gorzki likier ziołowy, pochodzący z Holandii, produkowany przez dodawanie ziół do jeneveru. Zawiera około 30% alkoholu. Stał się bardzo popularny w prowincjach Fryzja, Drenthe i Groningen.

Początkowo służył do celów leczniczych. Przygotowywany jest z etanolu, do którego maceruje się owoce i szyszkojagody jałowca, liście laurowe, kolendrę i anyż.

Na terenie Unii Europejskiej zalicza się do napojów spirytusowych. Jest napojem pokrewnym do włoskiego amaro.

Napój swoją nazwę zawdzięcza kupcowi z Amsterdamu Hendrikowi Beerenburgowi, który wymyślił przepis. Dzieli się na kilka gatunków, m.in. Sonnema Berenburg, Weduwe Joustra, Hooghoudt Kalmoes, Plantinga czy Boomsma Berenburger.

Fryzyjski zespół De Hûnekop, śpiewający w języku fryzyjskim, stworzył piosenkę poświęconą napojowi.

Uwagi

  1. ↑ Spotyka się czasem nazwy Beerenburg i Beerenburgh

Przypisy

  1. 1 2 Liquor Store Archaeology. W: Jason Wilson: Boozehound: On the Trail of the Rare, the Obscure, and the Overrated in Spirits. Berkeley: Ten Speed Press, 2010, s. 63. ISBN 978-1-58008-288-4. OCLC 608490943. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 Using Beerenburg for your drink. cocktailsoftheworld.com. [dostęp 2013-09-29]. (ang.).
  3. ↑ Hendrik Beerenburg 'kruidendokter'. [w:] De Historie [on-line]. weduwejoustra.nl. [dostęp 2013-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-15)]. (niderl.).
  4. ↑ Erkin Tuzmuchamedow: Как «нектар золотаря» создали из навоза. drinktime.ru, 2013-12-04. [dostęp 2014-05-22]. (ros.).
  5. ↑ Załącznik II. [w:] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 [on-line]. europa.eu, 2008-02-13. s. 25, 29. [dostęp 2013-09-30]. (pol.).
  6. ↑ Cezary Kąkol: Bezpieczeństwo imprez masowych: Komentarz. Warszawa: Wolters Kluwer Polska, 2012, s. 183, seria: Praktyczne Komentarze. ISBN 978-83-264-0727-7. OCLC 804729808. (pol.).
  7. ↑ 10. Berenburg. [w:] CD 1 – Protters [on-line]. dehunekop.nl. [dostęp 2013-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-10)]. (fryz.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.