år (język duński)

wymowa:
Dania: [ˈɔˀr]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rok
odmiana:
(1.1) et år, året, år, årene
przykłady:
(1.1) Vi har kendt hinanden i mange år. → (My) znamy się (wzajemnie) od wielu lat.
(1.1) I årene efter den tyske forening indledte han en realpolitik, der betød talrige - ofte hem­me­li­ge - al­li­an­cer med nabostaterne.[1] → W latach po zjednoczeniu Niemiec wprowadził Realpolitik, która oznaczała liczne – często tajne – sojusze z sąsiednimi państwami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) årskort • årstid → pora roku • halvår → półrocze • nytår → nowy rok • skudår → rok przestępny • tiår → dekada • trykkeår • årbog → rocznik • århundrede → stulecie, wiek • årpenge • årrække → szereg lat • årsbasis • årsberetning → sprawozdanie roczne • årsfest • årsindkomst → przychód roczny • årsmøde • årsopgørelse • årsprøve • årsskifte → przełom lat • årstal • årsvis • årti → dekada • årtusinde → millenium • et barn på 4 år → czteroletnie dziecko • for et par år siden → parę lat temu • fylde 30 år → ukończyć 30 lat • være 11 år gammel → mieć 11 lat • om et år → za rok • kalenderår → rok kalendarzowy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. årlig, -årig
przyr. -årig
przysł. årligt
związki frazeologiczne:
forår → wiosna • efterår → jesień • år lærer mere end mange bøger • året rundt → przez cały rok
etymologia:
st.nord. ár
uwagi:
zobacz też: Indeks:Duński - Kalendarz i czas
źródła:
  1. ↑ Jan Brix: Jernkansleren (da). Moderne verden. [dostęp 2021-10-27].

år (język norweski (bokmål))

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rok
odmiana:
(1.1) et år, året, år, årene lub et år, året, år, åra
przykłady:
(1.1) De har bodd her i et år, men jeg har ennå ikke snakket med dem. → Mieszkają tu od roku, a ja jeszcze z nimi nie rozmawiałem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kalenderår, skoleår, studieår • å være tretti år (gammel) → mieć trzydzieści lat
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
(1.1) skuddår • i år • året rundt • trekke på årene
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: uke
zobacz też: Indeks:Norweski (bokmål) - Kalendarz i czas
źródła:

år (język norweski (nynorsk))

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rok
odmiana:
(1.1) eit år, året, år, åra
przykłady:
(1.1) Ho har budd i Noreg i fem år. → Ona mieszka w Norwegii od pięciu lat.
składnia:
kolokacje:
(1.1) måneår • skotår • solår • stjerneår • årsdag • årstid
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

år (język szwedzki)

wymowa:
[å:r] ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rok[1]
odmiana:
(1.1) ett år, året, år, åren
przykłady:
(1.1) Vår son ska stanna ett år. → Nasz syn zostanie jeden rok.
składnia:
kolokacje:
(1.1) i år → w tym roku • (under) förra året → poprzedniego roku • (under) nästa år → następnego roku
(1.1) (w jednym roku) så här års → o tej porze roku • under året → w ciągu tego roku • året ut → do końca roku • året om/runt → przez okrągły rok
(1.1) (na przestrzeni wielu lat) på senare år → w ostatnich latach • härom året → parę lat temu • förr om åren → dawniej • år efter år → rok po roku, przez wiele lat • år ut och år in → latami • under årens lopp → w miarę mijania lat, w ciągu lat
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przyr. -årig, -åring
przym. årlig
przysł. årligen
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe åratal • årgång, århundrade, årtal, årtionde, årtusende • årsabonnemang, årsavgift, årsbarn, årsberättelse, årsbokslut, årsdag, årsfest, årsgenomsnitt, årsinkomst, årskull, årslön, årsminne, årsmöte, årsrapport, årsring, årsskifte, årsslut, årstid • budgetår, fjolår, friår, födelseår, hundraårsjubileum, halvår, hundår, jubileumsår, kalenderår, kyrkoår, läsår, missväxtår, nyår, nödår, oår, sabbatsår, skottår, tonår, tusenårsrike, verksamhetsår
złożenie przymiotnikowe årslång
złożenie przysłówkowe årsvis
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: pojęcia związane z kalendarzem i czasem w języku szwedzkim
źródła:
  1. ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 556.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.