my (język polski)

Μ μ
wielka i mała litera my (2.1)
wymowa:
​, IPA: [mɨ], AS: [my]
​ ​
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) nazwa dwunastej litery alfabetu greckiego, μ; zob. też my (litera) w Wikipedii
odmiana:
(1.1) [1]
(2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) (My) mieszkamy w Polsce.
(1.1) To właśnie my zapłaciliśmy za waszą podróż.
(2.1) Żeby oznaczyć symbol przedrostka mikro, trzeba użyć litery my.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) mi
antonimy:
(1.1) oni
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
odziedziczone z prasł. *my̑, z prabałtosł. *mḗʔs/*més, z praindoeur. *mes, z nagłosowym m- pod wpływem końcówki czas. 1 os. lp od praindoer *wéy
uwagi:
(1.1) wyraz może być pominięty w zdaniach, w których pełni funkcję podmiotu
(1.1) zaimek dzierżawczy: nasz
(1.1) zobacz też: ja • ty • on • ona • ono • my • wy • oni • one
(1.1) zobacz też: Aneks:Język polski - zaimki
tłumaczenia:
  • afrykanerski: (1.1) ons
  • albański: (1.1) ne
  • angielski: (1.1) we
  • arabski: (1.1) نحن (naḥnu)
  • baskijski: (1.1) gu
  • białoruski: (1.1) мы
  • bułgarski: (1.1) ние
  • chiński standardowy: (1.1) 我们 (wǒmen)
  • chorwacki: (1.1) mi
  • czeski: (1.1) my
  • czuwaski: (1.1) эпир
  • dolnołużycki: (1.1) du mej, lm my
  • duński: (1.1) vi
  • esperanto: (1.1) ni
  • estoński: (1.1) meie, me
  • fiński: (1.1) me
  • francuski: (1.1) nous
  • górnołużycki: (1.1) mój du, my lm
  • gruziński: (1.1) ჩვენ (chven)
  • guarani: (1.1) ñande, ore
  • hawajski: (1.1) kāua, kākou, māua, mākou
  • hiligaynon: (1.1) kita
  • hiszpański: (1.1) nosotros, nosotras
  • ido: (1.1) ni
  • indonezyjski: (1.1) kami, kita
  • islandzki: (1.1) við
  • japoński: (1.1) 私達/私たち (わたくしたち, watakushi-tachi / わたしたち, watashi-tachi), こちら (kochira), こっち (kotchi), męskie 俺ら/俺等 (おれら, orera), 俺達/俺たち (おれたち, oretachi), 僕たち/僕達 (ぼくたち, bokutachi), 僕ら/僕等 (ぼくら, bokura), przest. 我々/我我 (われわれ, wareware)
  • jidysz: (1.1) מיר (mir)
  • kaszubski: (1.1) më/ma
  • kataloński: (1.1) nosaltres
  • koreański: (1.1) 우리 (uri)
  • litewski: (1.1) mes
  • łaciński: (1.1) nos
  • macedoński: (1.1) ние
  • malajski: (1.1) kami
  • maltański: (1.1) aħna
  • niderlandzki: (1.1) we
  • niemiecki: (1.1) wir: (2.1) My n
  • norweski (bokmål): (1.1) vi
  • nowogrecki: (1.1) εμείς
  • osetyjski: (1.1) nos
  • polski język migowy:
  • portugalski: (1.1) nós
  • rosyjski: (1.1) мы
  • sanskryt: (1.1) वयम्
  • slovio: (1.1) mi (ми)
  • słowacki: (1.1) my
  • staroczeski: (1.1) my
  • staroegipski: (1.1) n (n)
  • suahili: (1.1) sisi
  • szwedzki: (1.1) vi
  • tetum: (1.1) ami
  • tocharski A: (1.1) was
  • tocharski B: (1.1) wes
  • turecki: (1.1) biz
  • ukraiński: (1.1) ми
  • węgierski: (1.1) mi
  • wilamowski: (1.1) wer, wyr
  • włoski: (1.1) noi
  • wolof: (1.1) ñun
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „my” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.

my (język afrykanerski)

wymowa:
​
znaczenia:

zaimek

(1.1) mój
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

my (język angielski)

wymowa:
enPR: mī IPA: /maɪ/, SAMPA: /maI/
wymowa amerykańska
homofon: muh (dial.)
​ ​ ​
znaczenia:

zaimek dzierżawczy

(1.1) mój (pierwsza osoba liczby pojedynczej)
odmiana:
przykłady:
(1.1) This is my car. → To jest mój samochód.
(1.1) Of all the things I've lost, I miss my mind the most. → Z wszystkich rzeczy, które utraciłem, najbardziej brakuje mi mojej normalności.
(1.1) That excuse is an insult to my intelligence. → Ta wymówka to obraza dla mojej inteligencji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zaim. I, meself, myself, me
rzecz. i
związki frazeologiczne:
etymologia:
skrócona forma ang. mine[1]
uwagi:
Wyraz ten stosuje się wyłącznie jako określnik frazy nominalnej (co często oznacza: przed rzeczownikiem). Jeśli zachodzi potrzeba użycia zaimka dzierżawczego w konstrukcji eliptycznej (bez frazy nominalnej), należy użyć formy mine. Również w funkcji postmodyfikatora (konstrukcja podwójnego dopełniacza) używa się formy mine. Zob. przykłady w haśle mine.
źródła:

my (język czeski)

wymowa:
​
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) my
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
odziedziczone ze st.czes. my, z prasł. *my̑, z prabałtosł. *mḗʔs/*més, z praindoeur. *mes, z nagłosowym m- pod wpływem końcówki czas. 1 os. lp od praindoer *wéy
uwagi:
(1.1) zobacz też: já • ty • on • ona • ono • my • vy • oni • ony • ona
źródła:

my (język dolnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) my
odmiana:
(1.1) Aneks:Język dolnołużycki - zaimki
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zaim. mej
związki frazeologiczne:
etymologia:
odziedziczone z prasł. *my̑, z prabałtosł. *mḗʔs/*més, z praindoeur. *mes, z nagłosowym m- pod wpływem końcówki czas. 1 os. lp od praindoer *wéy
uwagi:
(1.1) zobacz też: ja • ty • wón • wóna • wóno • mej • wej • wónej • my • wy • wóni
źródła:

my (język górnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) my
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
odziedziczone z prasł. *my̑, z prabałtosł. *mḗʔs/*més, z praindoeur. *mes, z nagłosowym m- pod wpływem końcówki czas. 1 os. lp od praindoer *wéy
uwagi:
źródła:

my (język kornijski)

wymowa:
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) ja
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz kornijski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

my (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) my
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
odziedziczone z prasł. *my̑, z prabałtosł. *mḗʔs/*més, z praindoeur. *mes, z nagłosowym m- pod wpływem końcówki czas. 1 os. lp od praindoer *wéy
uwagi:
źródła:

my (język staroczeski)

wymowa:
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) my[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
źródłosłów dla czes. my
odziedziczone z prasł. *my̑, z prabałtosł. *mḗʔs/*més, z praindoeur. *mes, z nagłosowym m- pod wpływem końcówki czas. 1 os. lp od praindoer *wéy
uwagi:
(1.1) zobacz też: jáz • ty • vě • my • vy • on • ona • ono • oně • ony
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „my” w: Vokabulář webový: webové hnízdo pramenů k poznání historické češtiny, Ústav pro jazyk český AV ČR, v. v. i., oddělení vývoje jazyka., Praga 2006–2020.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.