zabicie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [zaˈbʲiʨ̑ɛ], AS: [zabʹiće], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) odebranie życia człowiekowi lub zwierzęciu
- (1.2) przen. przerwanie jakiejś czynności lub zjawiska
- (1.3) zamknięcie czegoś przy pomocy młotka i gwoździ
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza mianownik zabicie dopełniacz zabicia celownik zabiciu biernik zabicie narzędnik zabiciem miejscownik zabiciu wołacz zabicie - przykłady:
- (1.1) Matka pójdzie do więzienia na 11 i pół roku za zabicie swojego dziecka.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) zabicie nudy / głodu
- synonimy:
- (1.1) uśmiercenie, zamordowanie; pot. ukatrupienie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. zabić dk., zabijać ndk.
- rzecz. zabijaka mos, zabijanie n, zabójca m, zabójczyni ż, zabójczość ż
- przym. zabójczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- rzecz. odczas. od zabić
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.