więzienie (język polski)

więzienie (1.1) myszy w klatce
więzienie (1.3)
wymowa:
IPA: [vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ], AS: [vʹi ̯ẽũ̯źė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ę • -ni…• i → j  ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od więzić
(1.2) kara pozbawienia wolności
(1.3) miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności
odmiana:
(1.1-2)
(1.3)
przykłady:
(1.2) Sąd skazał mężczyznę na dwa lata więzienia.
składnia:
(1.1) więzienie + D.
kolokacje:
(1.3) siedzieć w więzieniu
synonimy:
(1.3) zakład karny, pot. ciupa, kić, mamer, kibel, pierdel, pudło, koza, ul, reg. pozn. buchta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. więzień m, więźniarka ż, więziennictwo n, więziennik m, uwięzienie n
czas. więzić ndk., uwięzić dk.
przym. więzienny, wokółwięzienny, przywięzienny, więźniarski, więzienniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
czes.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 136.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.