gwóźdź (język polski)

gwoździe (1.1)
wymowa:
IPA: [ɡvuɕʨ̑], AS: [gvuść], zjawiska fonetyczne: wygł. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów; zob. też gwóźdź w Wikipedii
(1.2) przen. najważniejsza część czegoś
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Potrzebuję jeszcze kilku gwoździ, żeby skończyć ten karmnik.
(1.2) Występ U2 był gwoździem wieczoru.
składnia:
kolokacje:
(1.1) gwóźdź budowlany / okrągły / kwadratowy / papowy / sufitowy / zawiasowy / narożnikowy
(1.2) gwóźdź występu / sezonu
synonimy:
(1.2) clou
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) atrakcja
hiponimy:
(1.1) bretnal / bratnal, calówka, ćwiek, hufnal / podkowiak, papiak, teks
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gwoździowanie n, gwoździownica ż, gwoździarka ż
zdrobn. gwoździk mrz
czas. gwoździować ndk.
przym. gwoździowy
związki frazeologiczne:
gwóźdź do trumny • gwóźdź programu
etymologia:
prasł. *gvozdь → 'kawałek ostro zakończonego drewna, drewniany gwóźdź'[2]
por. białor. гвозд, ros. гвоздь, dłuż. gózdź, głuż. hózdź
źródłosłów nazwiska Gwóźdź
uwagi:
tłumaczenia:
  • albański: (1.1) gozhdë ż
  • angielski: (1.1) nail; (1.2) highlight, high point, high spot
  • arabski: (1.1) مسمار m (mismār)
  • baskijski: (1.1) iltze
  • białoruski: (1.1) цвік m, гвозд m
  • bułgarski: (1.1) пирон m
  • chiński standardowy: (1.1) 钉子 (dīngzi); (1.2) 高潮 (gāocháo)
  • chorwacki: (1.1) čavao m; (1.2) vrhunac m
  • czeski: (1.1) hřebík m; (1.2) vrchol m, zlatý hřeb m
  • dolnołużycki: (1.1) gózdź m
  • duński: (1.1) søm n; (1.2) højdepunkt n
  • esperanto: (1.1) najlo
  • estoński: (1.1) nael; (1.2) kõrgpunkt, tipphetk
  • fiński: (1.1) naula; (1.2) kohokohta, tähtihetki
  • francuski: (1.1) clou m
  • górnołużycki: (1.1) hózdź m
  • hebrajski: (1.1) מסמר m (masmer)
  • hiszpański: (1.1) clavo m
  • indonezyjski: (1.1) paku, sampa; (1.2) pokok-pokok, klimaks
  • islandzki: (1.1) nagli m
  • japoński: (1.1) 釘 (kugi); (1.2) ハイライト (hairaito)
  • jidysz: (1.1) נאָגל m (nogl)
  • kaszubski: (1.1) gózdz m
  • kataloński: (1.1) clau m; (1.2) colofó m
  • kazachski: (1.1) шеге
  • koreański: (1.1) 못 (mot); (1.2) 절정
  • krymskotatarski: (1.1) mıq
  • litewski: (1.1) vinis ż
  • luksemburski: (1.1) Nol m
  • łaciński: (1.1) clavus m
  • łotewski: (1.1) nagla ż
  • niderlandzki: (1.1) nagel m; (1.2) hoogtepunt n
  • niemiecki: (1.1) Nagel m
  • norweski (bokmål): (1.1) spiker m; (1.2) høydepunkt n
  • nowogrecki: (1.1) καρφί n
  • ormiański: (1.1) մեխ
  • perski: (1.1) میخ
  • portugalski: (1.1) prego m
  • rosyjski: (1.1) гвоздь m; (1.2) гвоздь m
  • rumuński: (1.1) cui n
  • słowacki: (1.1) klinec; (1.2) vrchol m, zlatý klinec m
  • słoweński: (1.1) žebelj m; (1.2) vrhunec m
  • szwedzki: (1.1) spik w; (1.2) höjdpunkt w
  • turecki: (1.1) çivi, mıh; (1.2) en önemli bölüm
  • ukraiński: (1.1) цвях m; (1.2) вершина ż
  • węgierski: (1.1) szög; (1.2) fénypontja, az est fénypontja
  • wietnamski: (1.1) đinh; (1.2) điểm nổi bật nhất
  • wilamowski: (1.1) nuöl m, nuø̄l m, niöel m
  • włoski: (1.1) bulletta ż, chiodo m; (1.2) clou m
źródła:
  1. ↑ Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gwóźdź” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.