spiker (język polski)
spiker (1.1) radiowy
- wymowa:
- IPA: [ˈspʲikɛr], AS: [spʹiker], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba zapowiadająca programy w radio lub telewizji lub czytająca przygotowane teksty
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik spiker spikerzy dopełniacz spikera spikerów celownik spikerowi spikerom biernik spikera spikerów narzędnik spikerem spikerami miejscownik spikerze spikerach wołacz spikerze spikerzy depr. M. i W. lm: (te) spikery - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) prezenter
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. spicz m
- forma żeńska spikerka ż
- przym. spikerski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ang. speaker[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) speaker
- baskijski: (1.1) esatari
- czeski: (1.1) hlasatel m, speaker
- esperanto: (1.1) parolisto
- hiszpański: (1.1) locutor m
- kaszubski: (1.1) spiker m, zapòwiôdôcz m
- węgierski: (1.1) bemondó
- źródła:
spiker (język kaszubski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) spiker
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zapòwiôdôcz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
spiker (język norweski (bokmål))
spikrer (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) gwóźdź
- odmiana:
- (1.1) en spiker, spikeren, spikre(r), spikrene lub en spiker, spikeren, spikere, spikerne
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.