karmnik (język polski)

karmnik (1.1)

karmniki (1.5)

karmnik (1.7)

wymowa:

IPA: [ˈkarmʲɲik], AS: [karmʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ornit. drewniana konstrukcja do karmienia ptaków

(1.2) naczynie do karmienia zwierząt

(1.3) zootechn. część chlewu z przeznaczeniem do tuczenia świń

(1.4) hipol. worek z paszą nakładany na głowę konia

(1.5) zootechn. tuczony wieprz

(1.6) bot. rodzaj roślin z rodziny goździkowatych; zob. też karmnik w Wikipedii

(1.7) bot. roślina z rodzaju karmników (1.6)

odmiana:

(1.1-7)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	karmnik	karmniki
dopełniacz	karmnika	karmników
celownik	karmnikowi	karmnikom
biernik	karmnik	karmniki
narzędnik	karmnikiem	karmnikami
miejscownik	karmniku	karmnikach
wołacz	karmniku	karmniki

przykłady:

(1.1) Dzisiaj na zajęciach techniki zbudujemy karmniki dla szpaków.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kadubek, reg. śl. kormik

(1.5) karmik, tucznik, wieprz, reg. śl. kormik

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pokarm mrz, karmidełko n, karmiciel mos, karmicielka ż, karmienie n

czas. karmić ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. karmić + -nik < pol. karma

uwagi:

nie mylić z: karmik (patrz (1.5))

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) birdtable, bird table, bird feeder, birdfeeder; (1.2) feeder, animal feeder, feeding box; (1.3) trough, feeding-trough; (1.4) feeding tray; (1.6) pearlwort, sagina
• czeski: (1.1) krmítko n
• duński: (1.1) fuglebræt n, foderbræt n
• esperanto: (1.1) birdomanĝejo
• łaciński: (1.6) Sagina ż
• niemiecki: (1.1) Vogelhäuschen n; (1.3) Schweinekoben
• norweski (bokmål): (1.1) fuglebrett n
• norweski (nynorsk): (1.1) fuglebrett n
• rosyjski: (1.1) кормушка ż; (1.2) кормушка ż

źródła: