karmiciel (język polski)
karmiciel (1.1) pingwinów
- wymowa:
- , IPA: [karˈmʲiʨ̑ɛl], AS: [karmʹićel], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba, która stale karmi, dostarcza pożywienie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karmiciel karmiciele dopełniacz karmiciela karmicieli celownik karmicielowi karmicielom biernik karmiciela karmicieli narzędnik karmicielem karmicielami miejscownik karmicielu karmicielach wołacz karmicielu karmiciele - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) karmiciel wszy
- synonimy:
- (1.1) żywiciel
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. karma ż, karmnik mrz, karmidło n, karmidełko n, karmienie n, dokarmianie n, pokarm mrz
- forma żeńska karmicielka ż
- czas. karmić ndk., podkarmić dk., podkarmiać ndk., dokarmić dk., dokarmiać ndk., skarmić dk., skarmiać ndk., wykarmić dk., wykarmiać ndk.
- przym. karmicielski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) sfamatore m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.