pingwin (język polski)
pingwin (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈpʲĩŋɡvʲĩn], AS: [pʹĩŋgvʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) ornit. nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej; zob. też pingwiny w Wikipedii
- (1.2) żart. pejor. zakonnica
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pingwin pingwiny dopełniacz pingwina pingwinów celownik pingwinowi pingwinom biernik pingwina pingwiny narzędnik pingwinem pingwinami miejscownik pingwinie pingwinach wołacz pingwinie pingwiny - przykłady:
- (1.1) 4 lipca chińskie media podały, że „zaniepokojeni częstymi przypadkami zachorowań wśród pingwinów pracownicy szanghajskiego zoo postanowili uodpornić podopiecznych, karmiąc ich regularnie czosnkiem”[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pingwin Adeli • pingwin antarktyczny • pingwin białobrewy • pingwin białooki • pingwin cesarski • pingwin długoczuby • pingwin grubodzioby • pingwin Humboldta • pingwin królewski • pingwin magellański • pingwin mały • pingwin maskowy • pingwin peruwiański • pingwin przylądkowy • pingwin równikowy • pingwin skalny • pingwin szczotkoczuby • pingwin toniec • pingwin złotoczuby • pingwin żółtooki
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) ptak
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pingwiny lm nmos
- zdrobn. pingwinek mzw, pingwiniątko n
- przym. pingwini
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Pinguine[2], ang. penguin < prawdopodobnie od wal. pen + gwyn → głowa + biały albo od łac. pinguis → tłusty[3]
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) pinguin
- angielski: (1.1) penguin
- arabski: (1.1) بطريق
- białoruski: (1.1) пінгвін m
- bośniacki: (1.1) pingvin
- chiński standardowy: (1.1) 企鹅 (qǐ'é)
- chorwacki: (1.1) pingvin m
- czeski: (1.1) tučňák
- fiński: (1.1) pingviini
- francuski: (1.1) manchot m
- hiszpański: (1.1) pingüino m
- interlingua: (1.1) pinguin
- islandzki: (1.1) mörgæs ż
- japoński: (1.1) ペンギン
- kataloński: (1.1) pingüí m
- mongolski: (1.1) пенгвин
- niemiecki: (1.1) Pinguin m
- norweski (bokmål): (1.1) pingvin m
- portugalski: (1.1) pinguim m
- rosyjski: (1.1) пингвин m
- szwedzki: (1.1) pingvin w
- ukraiński: (1.1) пінгвін m
- węgierski: (1.1) pingvin
- wietnamski: (1.1) chim cánh cụt
- wilamowski: (1.1) pingwin m
- włoski: (1.1) pinguino m
- źródła:
- ↑ Chiny: pingwiny uodparniane czosnkiem
- ↑
Hasło „pingwin” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Тлумачальны слоўнік беларускай мовы
pingwin (język wilamowski)
pingwin (1.1)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ornit. pingwin
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Ptaki
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.