zabójczyni (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌzabujˈʧ̑ɨ̃ɲi], AS: [zabui ̯čỹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk.^[1] kobieta, która kogoś zabiła lub zabija

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zabójczyni	zabójczynie
dopełniacz	zabójczyni	zabójczyń
celownik	zabójczyni	zabójczyniom
biernik	zabójczynię	zabójczynie
narzędnik	zabójczynią	zabójczyniami
miejscownik	zabójczyni	zabójczyniach
wołacz	zabójczyni	zabójczynie

przykłady:

(1.1) Na ławie oskarżonych siedzieli zabójczyni dziecka i jej konkubent.

składnia:

(1.1) zabójczyni + D. (kogoś)

kolokacje:

(1.1) niedoszła zabójczyni • zabójczyni kochanka / męża / dziecka / … • proces zabójczyni • być uważaną za zabójczynię • być / stać się zabójczynią

synonimy:

(1.1) morderczyni

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) zbrodniarka, przestępczyni

hiponimy:

(1.1) mężobójczyni, dzieciobójczyni, bratobójczyni, matkobójczyni, ojcobójczyni, pogromczyni

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. zabójstwo n, zabicie n, zabijanie n, zabijaka m, pozabijanie n, zabój m

forma męska zabójca m

czas. zabijać ndk., zabić dk., pozabijać dk.

przym. zabójczy

ims. zabity

przysł. zabójczo, zabój

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. zabójca + -yni

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: zabójca

• angielski: (1.1) murderess
• czeski: (1.1) vražedkyně ż
• francuski: (1.1) meurtrière ż, tueuse ż
• hiszpański: (1.1) asesina ż
• łaciński: (1.1) interfectrix ż
• niemiecki: (1.1) Mörderin ż
• nowogrecki: (1.1) δολοφόνος ż, δολοφόνισσσα ż, φόνισσα ż
• słowacki: (1.1) vrahyňa ż
• szwedzki: (1.1) mörderska w
• ukraiński: (1.1) убивця ż
• włoski: (1.1) assassina ż, omicida ż

źródła: