dzieciobójczyni (język polski)
dzieciobójczyni (1.1) Medea
- wymowa:
- IPA: [ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔbujˈʧ̑ɨ̃ɲi], AS: [ʒ́ėćobui ̯čỹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta, która zabiła własne dziecko
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dzieciobójczyni dzieciobójczynie dopełniacz dzieciobójczyni dzieciobójczyń celownik dzieciobójczyni dzieciobójczyniom biernik dzieciobójczynię dzieciobójczynie narzędnik dzieciobójczynią dzieciobójczyniami miejscownik dzieciobójczyni dzieciobójczyniach wołacz dzieciobójczyni dzieciobójczynie - przykłady:
- (1.1) Medea to postać dzieciobójczyni z greckiego mitu o wyprawie po złote runo.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zabójczyni
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dzieciobójstwo n
- forma męska dzieciobójca m
- przym. dzieciobójczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. dzieciobójca + -yni
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) infanticide
- hiszpański: (1.1) infanticida ż
- nowogrecki: (1.1) παιδοκτόνος ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.