dzieciobójstwo (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ], AS: [ʒ́ėćobui ̯stfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• podw. art.• akc. pob. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. zabójstwo dziecka, najczęściej własnego; zob. też dzieciobójstwo w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Niezamężna Marja H. z Niwy aresztowana została pod zarzutem dzieciobójstwa[1]. (sic!)
składnia:
(1.1) splamić się dzieciobójstwem • dopuścić się dzieciobójstwa • popełnić dzieciobójstwo
kolokacje:
(1.1) być podejrzanym o dzieciobójstwo • być oskarżonym o dzieciobójstwo • być skazanym za dzieciobójstwo
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zabójstwo
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dzieciobójczość ż, dzieciobójca m, dzieciobójczyni ż
przym. dzieciobójczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dziecko + -bójstwo
uwagi:
por. kompleks Medei • rzeź niewiniątek
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ „Wieści z okolicy Woźnik” przedruk wycinków z gazety „Polska Zachodnia” z 1928 r.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.