zabijanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌzabʲiˈjä̃ɲɛ], AS: [zabʹii ̯ä̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• -ni…• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od zabijać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik zabijanie dopełniacz zabijania celownik zabijaniu biernik zabijanie narzędnik zabijaniem miejscownik zabijaniu wołacz zabijanie - przykłady:
- (1.1) Wielu ludzi godzi się milcząco i z niesmakiem na zabijanie zwierząt, ponieważ poddani myśliwskiej indoktrynacji sądzą, że „nie ma innego wyjścia”.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zabity mos, zabijaka mos, zabójstwo n, zabicie n, zabójca m, zabójczyni ż, zabójczość ż
- czas. zabijać ndk., zabić dk.
- przym. zabójczy
- przysł. zabójczo
- ims. zabity
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) killing
- arabski: (1.1) قنص
- niemiecki: (1.1) Tötung ż
- sanskryt: (1.1) हिंसा
- słowacki: (1.1) zabíjanie n
- ukraiński: (1.1) убивання n, вбивання n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.