pół (język polski)

pół (1.1) ciastka
trzy i pół (1.1) pączka
wymowa:
IPA: [puw], AS: [puu̯] ​
​
znaczenia:

liczebnik ułamkowy

(1.1) jedna z dwóch równych części całości

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: poła
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Potrzebuję pół szklanki cukru.
(1.1) Rozmowa trwała ponad pół godziny[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) na pół • półmaska • półwczesny
synonimy:
(1.1) połowa, połówka; daw. połowica
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. poła ż, połowinki nmos, połowa ż, połówka ż, połóweczka ż, połowica ż
przym. połówkowy
przysł. wpół
licz. półtora, półtorej
tem. słow. pół-
związki frazeologiczne:
pół biedy • za pół ceny
etymologia:
uwagi:
  • w złożeniach z rzeczownikiem występującym w dopełniaczu, pisownia liczebnika jest rozłączna, np. pół domu, pół łyżki, pół miasta, pół szklanki; por. pół-
  • w zdaniach, gdzie dwa wyrazy z cząstką pół określają to samo pojęcie, wyraz pół zapisujemy rozłącznie
  • pół z przyimkami do, na, o, od, po, przez, przy i za zapisujemy rozdzielnie, np. podzielmy to na pół, dostali po pół czekolady, przez pół drogi rozmawiała
  • pół z przyimkiem w zapisujemy łącznie lub rozdzielnie:
  • rozłącznie (w pół) w znaczeniu „w połowie”, np. przerwać w pół słowa, stanąć w pół drogi
  • łącznie (wpół) w znaczeniach: „w pasie”, np. objął Annę wpół; „na połowie”, np. zgiąć arkusz wpół; „niecałkowicie, po części”, np. patrzyli na wpół drwiąco (ale: patrzyli wpółdrwiąco – zob. pół-); „moment w połowie jakiejś godziny”, np. jest wpół do drugiej.
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.