wielmożny (język polski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) daw. przydomek stosowany do grzecznościowego tytułowania osób wysoko postawionych
(1.2) współcz. przymiotnik dodawany w zwrotach grzecznościowych[1]
(1.3) przest. odznaczający się potęgą

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przest. (współcz. iron.) osoba z wyższych sfer
odmiana:
(1.1-3)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Czerwonego woła ratowaliśmy, proszę wielmożnego pana[3].
(1.3) Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nami, z czegośmy się bardzo uradowali[4].
(2.1) Karczmarz podjął wielmożnych wyszukanymi potrawami i przednimi trunkami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wielmożny pan • jaśnie wielmożny
(1.2) wielmożny pan • wielmożni państwo
synonimy:
(1.2) szanowny
(1.3) przemożny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wielmoża m, wielmożność ż
forma żeńska wielmożna ż
czas. wielmożnić ndk., wielmożnić się ndk., wielmożnieć ndk., zwielmożnieć dk.
przysł. wielmożnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wiele + możny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wielmożny” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wielmożny” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. Klemens Junosza, Gospodarski ranek (wyd. 1896)
  4. Psalm CXXVI. (Księga Psalmów, Biblia gdańska, wyd. 1632)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.