wół (język polski)
dwa woły (1.1)
- wymowa:
- IPA: [vuw], AS: [vuu̯]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zool. wykastrowany samiec bydła domowego; zob. też wół w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wół woły dopełniacz wołu / pot. woła[1] wołów celownik wołowi wołom biernik wołu / pot. woła[1] woły narzędnik wołem wołami miejscownik wole wołach wołacz wole woły - przykłady:
- (1.1) Nie chciały w jarzmie chodzić woły podczas wiosny[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) jak wół
- synonimy:
- (1.1) st.pol. karw
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wołowina ż, wołowe n
- zdrobn. wołek mzw
- przym. wołowy, woli
- związki frazeologiczne:
- harować jak wół • przysłowia: jaki wół, taka skóra, jaka mać, taka córa • jeszcze skóra na wole, a już buty szyją • od wołu niczego spodziewać się nie można prócz skóry i mięsa • pasować jak wół do karety • po świętej Agnieszce napije się wół na ścieżce • tego wołu do rzeźnika, którego krowa zbije • w jatce wszystkie krowy są woły • więcej cieląt w jatkach bywa niż starych wołów • wołu do rzeźnika, a krowę do byka • z jednego wołu dwóch skór nie drą • zapomniał wół, jak cielęciem był • znać się jak wół na Biblii
- etymologia:
- prasł. *volъ
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) ka m
- amharski: (1.1) በሬ
- angielski: (1.1) ox
- baskijski: (1.1) idi
- baszkirski: (1.1) үгеҙ
- białoruski: (1.1) вол m
- bułgarski: (1.1) вол m
- chiński standardowy: (1.1) uproszcz. i trad. 牛 (niú)
- czeski: (1.1) vůl m
- duński: (1.1) okse w
- esperanto: (1.1) okso
- francuski: (1.1) bœuf m
- grenlandzki: (1.1) ussik
- hebrajski: (1.1) שור m (szor)
- hiszpański: (1.1) buey m
- interlingua: (1.1) bove, bovello
- islandzki: (1.1) uxi m
- jidysz: (1.1) אָקס m (oks)
- joruba: (1.1) malu
- kaszubski: (1.1) wół m
- kataloński: (1.1) bou m
- kazachski: (1.1) өгіз
- litewski: (1.1) jautis m
- łaciński: (1.1) bos n, trio m
- niderlandzki: (1.1) os m
- niemiecki: (1.1) Ochse m
- nowogrecki: (1.1) βόδι n
- pendżabski: (1.1) ਬੈਲ, ਬਲਦ
- piemoncki: (1.1) bö m
- portugalski: (1.1) boi m
- rosyjski: (1.1) вол m
- slovio: (1.1) vuol (вуол)
- słowacki: (1.1) vôl m
- szwedzki: (1.1) oxe w
- ukraiński: (1.1) віл m
- węgierski: (1.1) ökör
- wilamowski: (1.1) öhs m, ȫks m, öks m
- włoski: (1.1) bue m, bove m
- źródła:
- 1 2 Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-0113111-X, s. 1172.
- ↑ I. Krasicki: Woły krnąbrne
wół (język kaszubski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.