potęga (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɔˈtɛ̃ŋɡa], AS: [potẽŋga], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przeważająca siła i skuteczność
- (1.2) coś potężnego
- (1.3) mat. wynik potęgowania; zob. też potęga w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik potęga potęgi dopełniacz potęgi potęg celownik potędze potęgom biernik potęgę potęgi narzędnik potęgą potęgami miejscownik potędze potęgach wołacz potęgo potęgi - przykłady:
- (1.1) Ich potęga militarna zmiażdżyła opór przeciwnika.
- (1.2) W tym kamiennym grobowcu drzemią złowrogie siły zdolne obalać potęgi tego świata.
- (1.3) Drugą potęgę nazywamy kwadratem, a trzecią sześcianem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.3) podnieść do potęgi • podstawa potęgi • wykładnik potęgi
- synonimy:
- antonimy:
- (1.3) pierwiastek
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. potęgować
- rzecz. potęgowanie
- przym. potężny
- związki frazeologiczne:
- na potęgę • do potęgi
- etymologia:
- prasł. *potǫga → pociąganie < prasł. *potęgti → pociągnąć[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) power; (1.2) power; (1.3) power
- arabski: (1.1) حيل, عزة
- baskijski: (1.3) berretura
- czeski: (1.1) přesila ż; (1.3) mocnina ż
- esperanto: (1.1) potenco; (1.2) potenco; (1.3) potenco
- hiszpański: (1.1) poder m, fuerza ż, poderío m; (1.2) potencia ż; (1.3) potencia ż
- kataloński: (1.1) puixança ż
- rosyjski: (1.1) мощь ż
- staroangielski: (1.1) eafoþ n
- szwedzki: (1.3) potens w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.