potęgowanie (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpɔtɛ̃ŋɡɔˈvãɲɛ], AS: [potẽŋgovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę • -ni…• akc. pob. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mat. działanie dwuargumentowe ${\displaystyle x^{y}\;}$, które dla ${\displaystyle y\;}$ będącego liczbą naturalną, jest równoważne pomnożeniu ${\displaystyle y\;}$ liczb (elementów) ${\displaystyle x\;}$ przez siebie; zob. też potęgowanie w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Potęgowanie jest działaniem niełącznym, nieprzemiennym.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) pierwiastkowanie

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. potęga ż

czas. potęgować

związki frazeologiczne:

etymologia:

rzecz. odczas. od potęgować

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) exponentation
• baskijski: (1.1) berreketa
• czeski: (1.1) umocňování n
• hiszpański: (1.1) potenciación

źródła: