wysoko (język polski)

wysoko (1.1)

wymowa:

IPA: [vɨˈsɔkɔ], AS: [vysoko] ​

​

znaczenia:

przysłówek sposobu lub miejsca

(1.1) odprzym. → wysoki

odmiana:

(1.1) st. wyższy wyżej; st. najwyższy najwyżej

przykłady:

(1.1) Rośnij kwiecie wysoko jak pan leży głęboko.^[1]

składnia:

kolokacje:

(1.1) wysoko sobie cenić

synonimy:

antonimy:

(1.1) nisko

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wysokościowiec mrz, wysokość ż, wysoczyzna ż, podwyższenie n, podwyższanie n, przewyższenie n, przewyższanie n, wyż m, wyżyna ż

czas. podwyższać ndk., podwyższyć dk., przewyższać ndk., przewyższyć dk.

przym. wysoki, wyżynny, wysokościowy, wyżowy, wyżny, wyższy

tem. słow. wysoko-

przysł. wysoce

związki frazeologiczne:

mieć czegoś wyżej uszu • kto wysoko lata, ten nisko siada • Bóg wysoko, a król daleko • nosić głowę wysoko • daj kurze grzędę, a ona: wyżej siędę

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) high, highly
• arabski: (1.1) عاليا
• dolnołużycki: (1.1) wusoko
• duński: (1.1) højt
• esperanto: (1.1) alte
• francuski: (1.1) haut
• franko-prowansalski: (1.1) hôt, hiôt
• hiszpański: (1.1) alto
• jidysz: (1.1) …הויכ (hojch…)
• kaszubski: (1.1) wësok
• kataloński: (1.1) enlaire
• kazachski: (1.1) жоғары
• niemiecki: (1.1) hoch
• nowogrecki: (1.1) ψηλά
• rosyjski: (1.1) высоко́
• ukraiński: (1.1) високо
• wilamowski: (1.1) hūh
• włoski: (1.1) alto, su, in alto

źródła: