wyżyna (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vɨˈʒɨ̃na], AS: [vyžỹna], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) geogr. obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów; zob. też wyżyna w Wikipedii
- (1.2) wyżyny: najwyższy poziom lub przejaw
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 2. os. lp ter. od: wyżynać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wyżyna wyżyny dopełniacz wyżyny wyżyn celownik wyżynie wyżynom biernik wyżynę wyżyny narzędnik wyżyną wyżynami miejscownik wyżynie wyżynach wołacz wyżyno wyżyny - (1.2) blp,
przypadek liczba mnoga mianownik wyżyny dopełniacz wyżyn celownik wyżynom biernik wyżyny narzędnik wyżynami miejscownik wyżynach wołacz wyżyny - przykłady:
- (1.1) Różnice w wysokościach względnych w obrębie wyżyny są stosunkowo małe[1].
- (1.2) Pan Cecylian osiągnął wyżyny kucharskiego fachu.
- składnia:
- (1.2) wyżyny + D. (czego)
- kolokacje:
- (1.1) malownicza / pustynna wyżyna • obszar / tereny wyżyny • spływać z wyżyn • Wyżyna Bawarska • Wyżyna Kastylijska • Wyżyna Krakowsko-Częstochowska • Wyżyna Szwajcarska • Wyżyna Podolska • Wyżyna Środkowosyberyjska • Wyżyny Polskie
- (1.2) artystyczne / intelektualne wyżyny • wyżyny doskonałości / geniuszu
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) nizina
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wysokość ż, wysokościowiec mrz, wyż
- przym. wyżynny, wysokościowy
- przysł. wysoko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wyższy + -ina
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) highland
- białoruski: (1.1) нагор’е n (nagor’e)
- czeski: (1.1) vysočina ż
- hiszpański: (1.1) meseta ż, altiplanicie ż, altiplano m
- irlandzki: (1.1) ardchríoch ż
- japoński: (1.1) 高原 (こうげん, kōgen)
- kaszubski: (1.1) wëżawa ż
- kornijski: (1.1) ugheldir m
- niemiecki: (1.1) Hochebene ż, Hochfläche ż, Hochland n
- nowogrecki: (1.1) οροπέδιο n (oropédio), υψίπεδο n (ypsípedo)
- portugalski: (1.1) terra alta ż
- rosyjski: (1.1) нагорье n (nagorʹe)
- szwedzki: (1.1) högland n
- ukraiński: (1.1) височина ż (visočina)
- węgierski: (1.1) felföld
- włoski: (1.1) altopiano m, altipiano m; (1.2) vetta ż, apice ż
- źródła:
- ↑ z Wikipedii
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.