spust (język polski)

spust (1.1)

spust (1.2)

spust (1.3) tamy

spust (1.4)

wymowa:

IPA: [spust], AS: [spust]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. wojsk. łow. metalowa dźwignia uruchamiająca wystrzał z broni palnej; zob. też spust w Wikipedii

(1.2) techn. fot. przycisk aparatu fotograficznego wyzwalający migawkę; zob. też spust migawki w Wikipedii

(1.3) techn. urządzenie lub mechanizm, który umożliwia opróżnienie zbiornika, np. z cieczą lub materiałami sypkimi^[1]

(1.4) hutn. proces wylewania ciekłego produktu z pieca hutniczego^[1]

(1.5) zasuwka w zamku u drzwi przesuwana przez przekręcenie klucza^[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) cyngiel

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. spuszczanie n, spuszczenie n, spuścizna ż, puścizna ż, spuścik mrz

czas. spuścić, spuszczać, puścić, puszczać

przym. spustowy

przysł. spustowo

związki frazeologiczne:

mieć spust • zamknąć się na cztery spusty

etymologia:

uwagi:

zob. też spust (ujednoznacznienie) w Wikipedii

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) trigger
• baskijski: (1.1) kako, katu
• duński: (1.1) aftrækker w
• hiszpański: (1.1) gatillo m
• niemiecki: (1.1) Abzug m
• nowogrecki: (1.1) σκανδάλη ż
• rosyjski: (1.1) спусковой крючок m

źródła: