trigger (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) inform. procedura, która jest wykonywana automatycznie jako reakcja na pewne zdarzenie w tabeli bazy danych
- (1.2) psych. sytuacja uruchamiająca silną, niekontrolowaną reakcję emocjonalną
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trigger triggery dopełniacz triggera triggerów celownik triggerowi triggerom biernik trigger triggery narzędnik triggerem triggerami miejscownik triggerze triggerach wołacz triggerze triggery - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wyzwalacz
- (1.2) stresor, wyzwalacz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1-2) ang. trigger
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
trigger (język angielski)
- wymowa:
- bryt. IPA: /ˈtɹɪɡə/
-
- znaczenia:
rzeczownik policzalny
- (1.1) techn. spust, cyngiel
- (1.2) inform. wyzwalacz, trigger (w bazach danych)
- (1.3) psych. wyzwalacz, trigger, stresor
czasownik
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.