spuścizna (język polski)
- wymowa:
- IPA: [spuɕˈʨ̑izna], AS: [spuśćizna], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) to, co zostaje w spadku po kimś[1]
- (1.2) utwory, dzieła autora, który już nie żyje[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik spuścizna spuścizny dopełniacz spuścizny spuścizn celownik spuściźnie spuściznom biernik spuściznę spuścizny narzędnik spuścizną spuściznami miejscownik spuściźnie spuściznach wołacz spuścizno spuścizny - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) daw. puścizna
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. puszczanie n, puszczenie n, spust m, puszczalstwo n, puścizna ż, dopuszczenie n, dopuszczanie n
- czas. puszczać ndk., dopuszczać ndk., upuszczać ndk., spuszczać ndk., spuścić dk., wypuszczać ndk., wypuścić dk.
- przym. puszczalski, spustowy
- przysł. spustowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) спадчына ż
- kaszubski: (1.1) spôdkòwizna ż
- włoski: (1.1) eredità ż, retaggio m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.