rozwiązanie (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ], AS: [rozvʹi ̯õũ̯zãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą • -ni…• akc. pob.• i → j  ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania
(1.2) konsekwencja, wynik poszukiwań
(1.3) zaprojektowanie lub zrealizowanie planów architektonicznych, artystycznych
(1.4) poród, przyjście dziecka na świat
(1.5) mat. wynik
(1.6) przerwanie jakiejś działalności; rezygnacja z tworzonego wcześniej związku (lub relacji, grupy)
(1.7) rzecz. odczas. od rozwiązać
odmiana:
(1.1-6)
(1.7)
przykłady:
(1.1) Dobrym rozwiązaniem byłoby zakończenie tej działalności i usunięcie wszelkich jej przejawów, łącznie z zablokowaniem możliwości powrotu do obecnego, patowego stanu.
(1.1) Mamy ostatnią zagadkę do rozwiązania.[1]
(1.3) Wprowadziliśmy tu wiele nowatorskich rozwiązań, np. ten łuk nad oknem.
(1.4) Kiedy rozwiązanie? Za dwa miesiące, właśnie wczoraj wybraliśmy łóżeczko.
(1.5) To rozwiązanie nie zgadza się z tym podanym na końcu książki – przelicz powtórnie.
(1.7) Strasznie mnie denerwuje rozwiązanie się sznurowadła, kiedy akurat się gdzieś spieszę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) rozwiązanie sprawy / kwestii / problemu • ostateczne rozwiązanie
(1.2) szukać nowych rozwiązań
(1.6) rozwiązanie małżeństwa / grupy / spółki
synonimy:
(1.1) rezultat
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. rozwiązywać ndk., rozwiązać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. od rozwiązać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.