łącznie (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ], AS: [u̯õṇčʹńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• udziąs.• nazal.• asynch. ą • -ni… ​
znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) razem, ogółem, po zsumowaniu
odmiana:
przykłady:
(1.1) Wg prokuratury pewna księgowa oszukała dwa przedsiębiorstwa na łącznie 7 202 889,29 zł.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sumarycznie, wspólnie, w sumie, wszystkiego, zupełnie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. łączyć, połączyć
przym. łączny
rzecz. łączność ż, łączenie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Przysłówek ten był niegdyś krytykowany jako zbędny neologizm galicyjski; zamiast niego radzono używać słowa razem[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 261.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.