czwórka (język polski)

czwórka (1.1)

tramwaj czwórka (1.3)

czwórka (1.4) muzyków

kajuta czwórka (1.5)

czwórka (1.7)
- wymowa:
- IPA: [ˈʧ̑furka], AS: [čfurka], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) nazwa cyfry 4
- (1.2) ocena w szkole oznaczona cyfrą 4
- (1.3) czwarta rzecz lub osoba spośród wielu ponumerowanych (np. tramwaj, bila, zawodnik na boisku, pokój w hotelu)
- (1.4) grupa czterech osób, zbiór czterech rzeczy lub pojęć abstrakcyjnych
- (1.5) rzecz, która może pomieścić cztery osoby (np. pokój, kabina, pojazd, łódź)
- (1.6) sport. wiośl. czteroosobowa osada wioślarska
- (1.7) zaprzęg składający się z czterech koni[1]
- (1.8) środ. żegl. siła wiatru cztery w skali Beauforta
- odmiana:
- (1.1-8)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik czwórka czwórki dopełniacz czwórki czwórek celownik czwórce czwórkom biernik czwórkę czwórki narzędnik czwórką czwórkami miejscownik czwórce czwórkach wołacz czwórko czwórki - przykłady:
- (1.1) Na pewno trafisz – nad wejściem do mojego domu wymalowana jest duża, biała czwórka.
- (1.2) Dostałem jedynkę ze sprawdzianu, ale dzisiaj poprawiłem ją na czwórkę.
- (1.3) Jednym uderzeniem kija bilardowego posłałem do łozy czwórkę i siódemkę.
- (1.4) Kiedy się wypełniły dni / i przyszło zginąć latem, / prosto do nieba czwórkami szli / żołnierze z Westerplatte.[2]
- (1.5) Za późno dokonaliśmy rezerwację w hostelu, bo nie było już dwójek, a zostały same czwórki.
- (1.6) Na olimpiadzie w Pekinie złoto przypadło polskiej czwórce podwójnej bez sternika.
- (1.7) Wszelako najciekawsze i najbardziej znamienne dla Panatenajów były zawody w biegu czwórek z tzw. apobatami.[3]
- (1.8) Wyszliśmy z portu przy czwórce z południowego zachodu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) dobry, ocena dobra
- (1.2) kwartet
- (1.7) kwadryga
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. czwóreczka ż
- zgrub. czwóra ż
- czas. poczworzyć
- przym. poczwórny, czwórkowy
- licz. cztery
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: oceny w polskiej szkole: jedynka • dwójka • trójka • czwórka • piątka • szóstka
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) four; (1.2) B
- białoruski: (1.1) чацвёрка ż; (1.2) чацвёрка ż; (1.3) чацвёрка ż; (1.4) чацвёрка ż; (1.7) чацвярык m
- bułgarski: (1.1) четворка ż; (1.3) четворка ż; (1.4) четворка ż
- chorwacki: (1.1) čètvōrka ż, četvr̀tica ż
- czeski: (1.1) čtyřka ż
- duński: (1.1) firer w
- esperanto: (1.1) kvaro
- fiński: (1.1) nelonen
- górnołużycki: (1.1) štyrka ż
- kaszubski: (1.1) czwiórka ż
- kataloński: (1.1) quatre m
- litewski: (1.1) kẽtvertas m
- niderlandzki: (1.1) vier
- niemiecki: (1.1) Vier ż
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.2)

- rosyjski: (1.1) четвёрка ż; (1.2) четвёрка ż; (1.3) четвёрка ż; (1.4) четвёрка ż
- serbski: (1.1) чѐтво̄рка ż, четвр̀тица ż
- słowacki: (1.1) štvorka ż
- ukraiński: (1.1) четві́рка ż; (1.2) четві́рка ż
- źródła:
- ↑
Hasło „czwórka” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN. - ↑ Konstanty Ildefons Gałczyński, Pieśń o żołnierzach z Westerplatte
- ↑ Tadeusz Zieliński Grecja niepodległa, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice 1988, s. 137
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.
