trójka (język polski)
trójka (1.3)
- wymowa:
- IPA: [ˈtrujka], AS: [trui ̯ka]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) nazwa cyfry 3
- (1.2) ocena dostateczna w szkole
- (1.3) trzy osoby, troje zwierząt, lub, rzadziej, trzy przedmioty[1]
- (1.4) trzy trafione liczby w totolotku
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trójka trójki dopełniacz trójki trójek celownik trójce trójkom biernik trójkę trójki narzędnik trójką trójkami miejscownik trójce trójkach wołacz trójko trójki - przykłady:
- (1.2) To niesprawiedliwe, nauczycielka wstawiła mi plus trójkę a miałem prawie wszystko dobrze!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) dostateczny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trojenie n, potrajanie n, Trójka ż
- przym. potrójny
- licz. troje, trzy
- tem. słow. trój-
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: oceny w polskiej szkole • jedynka • dwójka • trójka • czwórka • piątka • szóstka
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) three; (1.2) C; (1.3) trinity
- arabski: (1.3) ثلاثية ż, ثالوث m
- białoruski: (1.1) тро́йка ż
- chorwacki: (1.1) trójka ż
- czeski: (1.1) trojka ż
- duński: (1.1) treer w
- esperanto: (1.1) trio
- fiński: (1.1) kolmonen
- jugorusiński: (1.1) тройка ż
- karpatorusiński: (1.1) тро́йка ż
- kaszubski: (1.1) trójka ż
- kataloński: (1.1) tres m
- litewski: (1.1) trẽjetas m
- nowogrecki: (1.1) τρία n
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.2)
- rosyjski: (1.1) тро́йка ż
- serbski: (1.1) тро́јка ż
- słowacki: (1.1) trojka ż
- ukraiński: (1.1) трі́йка ż
- włoski: (1.4) terno m
- żmudzki: (1.3) tréitas
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.