trojenie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od troić
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik trojenie dopełniacz trojenia celownik trojeniu biernik trojenie narzędnik trojeniem miejscownik trojeniu wołacz trojenie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) nietrojenie
- hiperonimy:
- (1.1) zwielokrotnienie, multiplikowanie
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trzeci mos/mrz, trzy n, potrojenie n, potrajanie n, trójca ż, trójka ż, trójeczka ż, trojka ż, trójniak m, Trójnia ż, trójnia ż
- czas. potrajać ndk., potroić dk., troić ndk.
- przym. potrójny, trzeci
- przysł. potrójnie, w trójnasób
- licz. trzy, potrójny
- form. słow. trój-
- tem. słow. trzecio-
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. troić + -anie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.