wioślarski (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dotyczący wioślarstwa i wioślarzy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wioślarski wioślarska wioślarskie wioślarscy wioślarskie dopełniacz wioślarskiego wioślarskiej wioślarskiego wioślarskich celownik wioślarskiemu wioślarskiej wioślarskiemu wioślarskim biernik wioślarskiego wioślarski wioślarską wioślarskie wioślarskich wioślarskie narzędnik wioślarskim wioślarską wioślarskim wioślarskimi miejscownik wioślarskim wioślarskiej wioślarskim wioślarskich wołacz wioślarski wioślarska wioślarskie wioślarscy wioślarskie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Związek Sokolstwa Polskiego, tradycyjnie uprawiający gimnastykę zbiorową, zaczął także formować sekcje wioślarskie, kolarskie, jeździeckie[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wiosło n, wioślarstwo n, wioślarz m, wioślarka ż, wiosłowanie n
- czas. wiosłować ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) вяслярны
- kaszubski: (1.1) wioslarsczi
- rosyjski: (1.1) гребной
- źródła:
- ↑ Stefan Kieniewicz, Historia Polski 1795-1918, 1968, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.