cerber (język polski)

cerber (2.1)
wymowa:
IPA: [ˈʦ̑ɛrbɛr], AS: [cerber]
podział przy przenoszeniu wyrazu: cer•ber
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przen. żart. groźny, czujny, nieustępliwy dozorca; człowiek ograniczający czyjąś swobodę

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) szt. rzeźba, rysunek lub malowidło przedstawiające Cerbera[1][2]
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Moja mama to straszny cerber, nie mogę się nigdzie ruszyć bez jej pozwolenia.
(1.1) Między furtką i tuż stojącym gumnem znajdowała się budka, a w niej ogromny brytan na łańcuchu. Nigdy nie widziałem straszniejszego cerbera[1].
(2.1) W kolejnej sali stały marmurowe cerbery.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) dozorca
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Cerber m, cerberowanie n, cerberowskość ż
czas. cerberować ndk.
przym. cerberowski
przysł. cerberowsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1-2) od imienia mitologicznego psa Cerbera, który czujnie strzegł wejścia do Hadesu[2][6][7][8]
uwagi:
(1.1) Wyraz utworzony od nazwy własnej istoty mitologicznej, użyty w znaczeniu pospolitym piszemy małą literą[2][9][10].
(1.1) por. argus; zobacz też: adonis • afrodyta • amfitrion • apollo • argus • armida • bachus • beatrycze • dulcynea • gracja • hamlet • janosik • jonasz • judasz • junona • kain • kasandra • kirke • krezus • ksantypa • łazarz • nikodem • parys • wenus
tłumaczenia:
  • czeski: (1.1) cerber m, cerberus m
  • duński: (1.1) kerberos w, cerberus w
  • hiszpański: (1.1) cerbero m, cancerbero m; (2.1) cerbero m
  • nowogrecki: (1.1) κέρβερος m; (2.1) κέρβερος m
  • rosyjski: (1.1) цербер m
  • słowacki: (1.1) cerberus m
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „cerber” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 3 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „cerber” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „cerber” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. 1 2 3 4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „cerber” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  5. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „cerber” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  6. ↑ Hasło „cerber” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
  7. ↑ Władysław Kopaliński, Słownik eponimów czyli wyrazów odimiennych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, ISBN 83-01-11978-0, s. 50.
  8. ↑ Hasło „Cerber” w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4, s. 156.
  9. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „pisownia wyrazów pospolitych od nazw własnych” w: Poradnia językowa PWN.
  10. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Rzeczowniki utworzone od nazw własnych ludzi oraz istot mitologicznych, używane w znaczeniu pospolitym” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.