furtka (język polski)
furtka (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ˈfurtka], AS: [furtka]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zdrobn. od: furta
- (1.2) mała furta, jednoskrzydłowe wejście, np. na ogrodzony teren
- (1.3) przen. zapasowe wyjście z jakiejś sytuacji, zostawione na kłopoty
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik furtka furtki dopełniacz furtki furtek celownik furtce furtkom biernik furtkę furtki narzędnik furtką furtkami miejscownik furtce furtkach wołacz furtko furtki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) bramka
- (1.3) plan B
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. furta ż, furtian m, furtianka ż
- przym. furtowy, furtkowy
- związki frazeologiczne:
- ciasna furtka do nieba
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.