furtianka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [furˈtʲjãnka], AS: [furtʹi ̯ãnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk- • i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zakonnica pełniąca dyżur lub stałą funkcję przy furcie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik furtianka furtianki dopełniacz furtianki furtianek celownik furtiance furtiankom biernik furtiankę furtianki narzędnik furtianką furtiankami miejscownik furtiance furtiankach wołacz furtianko furtianki - przykłady:
- (1.1) Faustyna pracowała ciężko i bez wytchnienia w kuchni, w ogrodzie, w piekarni i wreszcie, gdy jej siły zaczęły słabnąć, jako furtianka w klasztorze krakowskim.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) furtowa, odźwierna
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. furta ż, furtka ż, furteczka ż
- forma męska furtian m
- przym. furtowy, furtkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Maria Winowska Prawo do miłosierdzia. Posłannictwo siostry Faustyny, Paryż 1974, s. 49
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.