pełnić (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈpɛwʲɲiʨ̑], AS: [peu̯ʹńić], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​
znaczenia:

czasownik

(1.1) książk. sprawować jakąś funkcję, wypełniać jakieś obowiązki
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Przez pięć lat pełniłem funkcję skarbnika.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pełnić funkcję • pełnić honory • pełnić obowiązki • pełnić wartę
synonimy:
(1.1) piastować, sprawować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pełnienie n
czas. spełnić, wypełnić
przysł. pełno
związki frazeologiczne:
pełniący obowiązki
etymologia:
prasł. *pľ̥niti → czynić pełnym, napełniać, wypełniać < prasł. *pľ̥nъ → napełniony, wypełniony czymś całkowicie; cały, kompletny[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „pełnić” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.