obowiązek (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk], AS: [obovʹi ̯õũ̯zek], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą akc. pob.i  j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Promowanie prac licencjackich to mój obowiązek zawodowy.
(1.1) i Nie jestem prokuratorem, który ma obowiązek ścigać fałszerzy.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) obowiązek szkolny / statystyczny / alimentacyjny / podatkowy • obowiązek wobec czegoś / kogoś • obowiązek wobec ojczyznyz poczucia obowiązku • wypełniać / spełniać obowiązek
synonimy:
(1.1) imperatyw, nakaz, mus
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obowiązkowość ż
czas. obowiązywać ndk., zobowiązywać dk.
przym. obowiązkowy, obowiązany, obowiązujący
przysł. obowiązkowo
związki frazeologiczne:
święty obowiązek • psi obowiązek
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. B. Prus: Lalka
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.