groźba (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈɡrɔʑba], AS: [groźba] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.

(1.2) zagrożenie; coś, co zagraża

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	groźba	groźby
dopełniacz	groźby	gróźb
celownik	groźbie	groźbom
biernik	groźbę	groźby
narzędnik	groźbą	groźbami
miejscownik	groźbie	groźbach
wołacz	groźbo	groźby

przykłady:

(1.1) Zbrodnią jest wymuszanie groźbą i szantażem podpisywania deklaracji o współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa – mówił ks. Jerzy Popiełuszko^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) groźba karalna

synonimy:

(1.1) pogróżka, zastraszenie, grożenie, straszenie

(1.2) niebezpieczeństwo, zagrożenie, ryzyko

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. odgrażanie n, zgroza ż

czas. grozić ndk.

przym. groźny, zagrożony, groźnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) threat, menace
• białoruski: (1.1) пагроза ż, грозьба ż, прыстрашка ż; (1.2) пагроза ż, небяспека ż
• bułgarski: (1.1) угроза ż, заплаха ż; (1.2) заплаха ż
• czeski: (1.1) hrozba ż
• duński: (1.1) trussel w; (1.2) trussel w
• esperanto: (1.1) minaco
• fiński: (1.?) uhka, uhkakuva
• francuski: (1.1) menace ż
• hiszpański: (1.1) amenaza ż, reto m, jaque m
• interlingua: (1.1) menacia
• kaszubski: (1.1) grozba ż
• malgaski: (1.?) fandrahonana
• niderlandzki: (1.1) dreigement n; (1.2) dreiging ż
• niemiecki: (1.1) Drohung ż, Bedrohung ż; (1.2) Bedrohung ż
• nowogrecki: (1.1) απειλή ż, φοβέρα ż
• portugalski: (1.1) ameaça ż
• rosyjski: (1.1) угроза ż, устрашение n; (1.2) угроза ż, опасность ż
• rumuński: (1.1) amenințare ż
• serbski: (1.1) пријетња ż, претња ż
• turkmeński: (1.1) haýbat
• ukraiński: (1.1) загроза ż; (1.2) загроза ż
• węgierski: (1.1) fenyegetés
• włoski: (1.1) minaccia ż; (1.2) minaccia ż

źródła: